Waarom zijn er wolvenpups geboren?

Wolven in gevangenschap moeten een mooi leven zonder al teveel stress hebben. Wolven die niet gesocialiseerd op hun verzorgers zijn zijn zeer moeilijk goed te verzorgen, je kunt deze wolven niet betasten en onderzoeken. Ook is hun leven als dier in gevangenschap veel interessanter als ze ontspannen en zonder stress zijn als er bezoekers komen.

Als voorbeeld is onze wolf Baxter. We hebben vooral door de dood van onze wolf Baxter veel verdriet gehad, hij is gestorven aan een verwonding van nog geen 2 cm. Hij had ruzie gehad met zijn broer Enoek maar omdat we niets van verwondingen hadden gezien dus ook geen bloed, hebben we aangenomen dat alles in orde was. Maar niets was minder waar hij bleek toch een klein wondje te hebben en door het warme voorjaar is dit gaan ontsteken. Wolven kunnen nog beter dan onze huishonden goed pijn verdragen en laten dus niet zien als ze iets mankeren. Zodra je ziet dat een wolf iets mankeert ben je dus te laat. Onze ervaring is dat zelfs een dierenarts dan niets meer kan doen. Toen we bij Baxter ontdekte dat hij iets mankeerde was hij nog geen 18 uur later dood. We zijn ons toen heel goed gaan verdiepen hoe dierentuinen met wolven omgaan, we zijn tot de ontdekking gekomen dat er heel wat wolven onnodig vroeg dood gaan omdat de verzorgers ze niet kunnen onderzoeken. De verzorgers kunnen niet aan de wolven komen en ze zijn dan na onderlinge conflicten niet te onderzoeken. Het is onmogelijk en ook zeer slecht voor de gezondheid van de wolven om telkens als er een conflict is geweest ze onder narcose te brengen.

Nu is het zo dat er in Wolfpark (USA) veel ervaring hebben met wolven, zij socialiseren hun wolven op de verzorgers. Er zijn in Europa dierenparken die wolven op deze manier socialiseren maar het zijn maar een handje vol, in België en Nederland wordt dit helemaal niet gedaan.

Daarom
wilden we eenmalig wolvenpups geboren laten worden. Om hiervan een videoreportage te maken. Om zo dierentuinen over te halen om wolvenpups op deze manier te socialiseren en een wolvenleven lang goed te kunnen verzorgen zonder al teveel stress.

Op 6 mei 2010 werden er 5 wolvenpups geboren bij Angelina en Rhodes.
Het zijn vier teefjes en een reutje. De ontwikkeling van deze wolvenpups zijn te zien op de Wolvenpups geboren 6 mei 2010.

De eerste dagen hebben we ze via de maagsonde melk gegeven, tot dat ze de fles accepteerde.
Ze kregen om de 6 uur hun voeding.  Ze groeide als kool en ze ontwikkelde zich zeer snel tot mooie ondernemende wolvenpups. De eerste drie weken verbleven ze in mijn werkkamer in een werpkist voor honden. Later liepen ze door de werkkamer en gingen ze ook naar buiten. Om hun canidengedrag (wolvengedrag) te leren werden ze mee verzorgd door onze Saarlooswolfhonden. Zodat als ze weer naar de grote wolvenruimte gaan bij de andere wolven geen problemen krijgen en weten hoe ze zich moesten gedragen.

Ze hebben de volgende namen gekregen: Pjotr, Rivka, Hannah, Raissa en Taiga.



                     Hannah                                        Pjotr

Rivka


Taiga                                              Raissa


Nuri
 

Donderdag 17 mei 2007 zijn we terug uit Frankrijk gekomen, met de Poolse Karpaten wolvin van twee jaar van de “Dieren Park Saint Croix”. We hebben haar de naam Angelina gegeven. Angelina was uit haar roedel gestoten, dit dierenpark had dit op tijd gezien. Ze hebben haar uit het roedel gehaald en in een quarantaine ruimte geplaatst. Ze heeft enkele jaren samen geleefd met Enoek die zeer onverwachts gestorven is aan een hartstilstand.

   

De ZOO van Wuppertal mailde ons of we vijf Arctische wolvenpups wilden overnemen. We hebben besloten om dat te doen. Op vrijdag 12 oktober ’07 kregen we een telefoontje of we nog een pup extra erbij konden nemen. Dat was wel mogelijk maar we hadden maar vijf vervoerskisten, de ZOO van Wuppertal zorgde wel voor deze vervoerskist. De pups hebben de leeftijd van 6 maanden en zijn van twee verschillende moeders. Dinsdagmorgen 16 oktober 2007 omstreeks 9.00 uur hebben we na even zoeken de ZOO van Wuppertal gevonden. Na de aanmelding van onze komst werden we goed ontvangen met een kop koffie. We moesten wel nog even proberen of de vervoerskist van de ZOO in de auto geplaatst kon worden naast onze eigen kist, wat lukte naar een kleine aanpassing van deze kist. Daarna gingen we naar de wolven, daar stond een ploeg van een man of 10 om de dieren vanuit hun gebied naar binnen te jagen. Wat op enkele wegkruipers na in een rioleringspijp redelijk snel lukte. Even werden nog de ouderdieren uitgeselecteerd en weer naar buiten gelaten en werden de wolvenpups via de binnen appartementen de vervoerskisten ingejaagd. De verzorger wist nog wat te vertellen over de voeding wat ze kregen,ze krijgen nog iedere dag te eten. In de ochtend gaf hij de wolven vooral fruit maar ook andere dingen: zo gaf hij appels, peren, paprika, rode biet maar ook noten zoals walnoten en hazelnoten die ze zelf kraakte en volledig opaten. Zo ook met pindanoten ook deze aten ze met de schil. In de late middag kregen ze botten en vlees. Iedere dag ander vlees met botten en geregeld orgaan vlees zodat het eten gevarieerd blijft. In Bilstain aangekomen zijn de wolven in hun nieuw gebied los gelaten. Opvallend was wel dat ze niet echt onder de indruk waren van de reis. En ze allemaal in het spoor van de eerste wolvenpup het gebied in liepen. Ze vluchtte niet maar bleven zelfs even rond kijken.



De dames hebben de naam Inga, Makouya, Mosi, Motoki, Waya.
De reu heeft de naam Chaim (Gajiem).

Door onderlinge problemen bij de Poolwolven hebben we Mosi op zondag 1 maart uit de groep moeten halen en zit in een ruimte tussen Hannah & Pjotr en Angelina & Rhodes.

In het najaar ontstond opnieuw een probleem bij de Poolwolven nu was het Makouya.

We hopen dat in het voorjaar van 2012 de werkzaamheden aan deze twee omheiningen klaar zijn dat Mosi en Makouya naar deze nieuwe plaatsen kunnen verhuizen.